«Μη μου υπόσχεσαι τίποτα για αύριο, σήμερα εκτιμώ κάθε λεπτό... Θέλω ένα λουλούδι - ένα, αλλά τώρα... Γιατί το αύριο αρχίζει από σήμερα...». Αυτό είναι ένα απόσπασμα από το δημοφιλές τραγούδι της 10ετίας του 90's του 20 αιώνα «Το αύριο αρχίζει σήμερα». Αφορμή για να θυμηθούμε αυτά τα λόγια είναι η 10η Νοεμβρίου - Η Ημέρα Ελευθερίας του Λόγου στη Βουλγαρία. Η ημερομηνία, την οποία συνδέουμε με την έναρξη των δημοκρατικών αλλαγών στη Βουλγαρία, έγινε επίσης σύμβολο της ελεύθερης έκφρασης το 2003, κατά την απονομή των ετήσιων βραβείων δημοσιογραφίας «Τσερνορίζετς Χράμπαρ» από την Ένωση Εκδοτών της Βουλγαρίας.
Στις 10 Νοεμβρίου του 1989, η Ολομέλεια της Κεντρικής Επιτροπής του ΒΚΚ δέχτηκε την παραίτηση του Τόντορ Ζίβκοφ, γεγονός που έδωσε στη Βουλγαρία την ευκαιρία να ακολουθήσει ένα νέο δρόμο ανάπτυξης μετά από 45 χρόνια σοσιαλιστικής διακυβέρνησης. Και η μουσική ενέπνευσε τους ανθρώπους και τους έδωσε δύναμη να περάσουν τα δύσκολα χρόνια που ακολούθησαν.
«Πιστεύω ότι η τέχνη είναι ένας παράλληλος κόσμος. Μπορεί κανείς να δραπετεύσει σε αυτόν όταν πάψει να του αρέσει αυτό που τον περιβάλλει. Στην «σοσιαλιστική περίοδο» η μουσική ήταν ένα κομμάτι ελευθερίας...» - λέει σε συνέντευξή του στο Ράδιο Βουλγαρία ο αγαπημένος Βάλντι Τότεφ από το συγκρότημα «Γρύλοι». Αυτός, μαζί με πολλούς άλλους μουσικούς, ήταν αναπόσπαστο μέρος των συγκεντρώσεων διαμαρτυρίας που πλημμύρισαν τις πλατείες εκείνη την εποχή, με μεγάλο ενθουσιασμό και ελπίδα για αλλαγή, για ένα καλύτερο μέλλον, για την ελευθερία του λόγου, της τέχνης, του ατόμου.
Τότε γεννήθηκαν τα τραγούδια της διαμαρτυρίας και όσα ειπώθηκαν σ’ αυτά εγείρουν μέχρι σήμερα ερωτήματα - κατάφερε η κοινωνία μας να αποχωριστεί τα μειονεκτήματά της, οι άνθρωποι που επιλέξαμε να μας κυβερνήσουν μας οδήγησαν στη σωστή κατεύθυνση, πετύχαμε την ελευθερία που ονειρευόμασταν; ... Και είναι, άραγε, λιγότεροι εκείνοι που σήμερα, ακριβώς σήμερα, θέλουν ψωμί και ζεστά παπούτσια, όπως τραγουδάει ο Ιλία Άνγκελοφ από το συγκρότημα Diana Express, που έγραψε τη μουσική του τραγουδιού «Το αύριο αρχίζει σήμερα». Τους στίχους έγραψε ο Αλεξάνταρ Πετρόφ. Ας το ακούσουμε.
Μετάφραση: Σταύρος Βανιώτης
Το Μπελοσλάβ είναι μια μικρή πόλη, η οποία βρίσκεται στην όχθη της Λίμνης της Βάρνας. Εδώ, στο μικρό λιμανάκι, είναι αγκυροβολημένο το μόνο διατηρημένο βουλγαρικό υποβρύχιο – «Δόξα». Το σκάφος εδώ και χρόνια δεν καταδύεται στα νερά της Μαύρης..
Με επίσημη τελετή και Πορεία Ανοχής «Θυμόμαστε» στη Σόφια στις 9 Μαρτίου, τιμήθηκε η 82η επέτειος από τη διάσωση των Βουλγάρων Εβραίων και η μνήμη των Εβραίων που πέθαναν στα ναζιστικά στρατόπεδα θανάτου. Η 10 Μαρτίου επιλέχθηκε ως ημέρα τιμής..
Πέρασαν 4 δεκαετίες από το μεγαλύτερης διάρκειας πάγωμα του Δούναβη, που θυμούνται οι κάτοικοι των παραδουνάβιων βουλγαρικών πόλεων. Το 1985 ο ποταμός ήταν καλυμμένος με πάγο για ολόκληρους δύο μήνες – από τις 16 Ιανουαρίου μέχρι τις 16 Μαρτίου...